بنام بزرگ دوست دار

 زیبایی در کربلا به چه منظره و مفهومی متعلق است؟ به(( سختی)) یا به((رسیدن))؟

 هر دو مفهوم، جایگاهی بس والا در معرفت انسانی برای خویش کسب کرده اند.

 سختی شرایط را بقا و ارتقادانسته اند به این حجت که خدا هر خر مهره ای را نگین و هر

 زهـــــر ماری را نوشـدارو خواهد کرد.

 چه فیلسوفان و حکیمان که مقرب به معرفت انسانی اند و چه اولیا الله و بزرگـان مذهبـی

 و دین  مدار، سختی را برای حیات رو به رشد و کمال ستوده اند.

 سختی ، تنها خردینگی آدمی است، بی این خرد شدن چگونه می شود انتظار خشوع و

 قرب را به ((هستی نابود نا شدنی)) کشید؟

 سختی؟ هم وادی لطف است ـ که اضافات را از انسان بر می گیرد ـ و هم در وادی آزمون

 ـ که  به سختی عیار زندگی را می سنجد ـ زیباست: اگر چه بر انسان نا آزموده  و کج

خلق، تلخ آید.  

 . . . رسیدن نیز که از پس سختی و سر افرازی بنده بر می آید و به قانون خداوندی ـ که 

 هر که را  دو ست بدارم و عاشق باشم ، خواهد برد ـ حاصل خواهد شد: زیباست.

 که رسـش به معبود و معشوق، چه جای نا زیبایی و زشتی دارد که زینب بدان بنگرد؟ 

 به تمسخر تو میازار دل عباسی را

                      زنهار عباس خدا نیست خدا عباس است

 اینم سه تا مولودی!

 یه کم دیر شد ولی شنیدنش خالی از لطف نیست !

برای دانلود روی اسم مداحان کلیک کنید

 حاج محمود کریمی

میرداماد

میرداماد        

                               التماس دعا

                               

                                 بنام بزرگ دوست دار

 به زینب (سلام علیها) عاشقم. نامش لرزه بر اندامم می اندازد.چه که این نام یادآور جمله ای

 است که هنوز برایم شک آور می نماید و هر چه می گذرد شگفت انگیز تر . آدمی رفتن فرزند

 ببیند : بگوید زیباست! رفتن اشنا و خانواده ببیند بگوید زیباست! رفتن برادر ببیند بگوید

 زیباست! رفتن..... معشوق ببیند مگر می شود گفت که زیباست؟!

او می گوید: به چه حادثه ای و به چه حجت؟!

انگاری او (( رفتن )) را بر آغاز جمله های بالا نمی پذیرد.رفتنی در کار نیست.

رسیدن است که بر جمله ها می ماسد. 

 

سلام

میلاد عشق را به همه عشقبازان آقا ابولفضل العباس  تبریک عرض می کنم

                                     پرسشی بر ما رایت الاجمیلا در اربعین حسین

برایم جمله ما رایت الاجمیلای زینب کبری (سلام الله علیها ) با پشتوانه ترین جمله ای بود که شنفته

بودم. بریم شگفت آور مینمود که چگونه زنی، مصائبی آنچنان را بنگرد و سپس ، از پس این همه بلایا و

درد که برش فرود آمد: جمله ی (( چیزی نمیبینم جز زیبایی )) را به زبان بیاورد. این زن ، این انسان ،

چگونه موجودی میتوانست باشد که این جمله را بر زبان رانده است؟  باید پشتوانه ای حکمی و معرفتی

خاصی بر گرده اش بوده باشد!

پژوهشی از سعید پرسا

از این هفته بعد از هر آپدیت ۱ شماره از این پژوهش را برای شما عزیزان به روز میکنیم.   

            سلام بر چشم های تیر خورده         سلام بر سقای شرمنده عباس

خدارا سپاس که در آستانه میلاد عــشق رخصد بر آن داد تا دیگر بار

دررکاب آقا ابولفضل العباس عرض اردت کنیم.

اینهم از غلامی آقا ابالفضل !

رخصت از آقا بود و عرض ارادت از شما . . .